Artykuł przedstawia historię Przedmieścia Mikołajskiego, placu Jana Pawła II oraz ulicy Legnickiej. Ukazuje znaczenie tych terenów w kontekście historii Wrocławia oraz ich przemiany na przestrzeni lat.
W miejscu obecnego placu Jana Pawła II, gdzie dziś znajduje się przystanek tramwajowy, w przeszłości znajdowała się fosa oraz Brama Mikołajska, która została rozbudowana na przełomie XV i XVI wieku jako element systemu obronnego. Brama zniknęła, ale w średniowieczu można było podziwiać wieżę świątyni św. Barbary, która obecnie jest cerkwią prawosławną. Dodatkowo, fundamenty Bramy Mikołajskiej dzisiaj biegną pod placem świetlnym.
Przedmieście Mikołajskie rozciągało się na zachód od centrum miasta, obejmując obszary, które znane są dziś jako plac Solidarności czy plac Strzegomski. Obszar ten był niegdyś związany z rybołówstwem i ogrodnictwem, w zasięgu rzeki Odry, która zasilana była produktami rolnymi z okolicznych miejscowości.
W ciągu wieków Przedmieście Mikołajskie zachowało swój ogrodniczy charakter, a Brama Mikołajska była wielokrotnie rozbudowywana, co miało miejsce między innymi w latach 1479-1503. Niezwykłą architekturę podkreśliła budowa ewangelickiego kościoła pw. św. Pawła przy placu Strzegomskim w 1913 roku.
W okresie wojen napoleońskich zburzenie murów obronnych, a także wyburzenie Bramy Mikołajskiej w 1822 roku, doprowadziło do zmian urbanistycznych, które przekształciły Przedmieście Mikołajskie. Ulica Legnicka, która wcześniej była częścią traktu handlowego, zyskała na znaczeniu i stała się jedną z głównych dróg komunikacyjnych we Wrocławiu.
W 1945 roku obszar ten został dotknięty zniszczeniami podczas II wojny światowej, a wiele z istniejących budynków, w tym kościoły i fabryki, uległo zniszczeniu. W miejscu zburzonego biurowca Cuprum przy placu 1 Maja powstaje nowy kompleks biurowo-usługowy.