Wsparcie Ukrainy podczas Bitwy Warszawskiej
W sierpniu 1920 roku, w trakcie konfliktu pod Warszawą, Zamościem i Lwowem, Ukraina odegrała kluczową rolę, wspierając Polskę w walce z Armią Czerwoną. Jest to istotny moment, w którym Ukraina jako jedyne państwo zaangażowało swoje siły zbrojne w tej bitwie.
Na cześć tego sojuszu harcerze z Związku Harcerstwa Polskiego oraz ukraińscy skauci z „Płast Polska” uruchomili akcję „Płomień Braterstwa”.
Celem inicjatywy jest nie tylko przypomnienie istotnych wydarzeń historycznych, ale również promowanie wzajemnego szacunku i współpracy między Polakami a Ukraińcami.
Harcerze i skauci od dłuższego czasu pracują nad odnajdywaniem i porządkowaniem grobów żołnierzy Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej w Polsce. Do udziału w ceremonii zapalenia „Płomienia Braterstwa” zaproszone są wszystkie zainteresowane osoby, w tym mieszkańcy, szkoły, samorządy oraz organizacje religijne i medialne.
Opinie o akcji
Udział w ceremonii mogą wziąć wszyscy, którzy pragną oddać hołd zapomnianym bohaterom.
Ceremonia we Wrocławiu dla Antoniego Jarmaka
W dniu 14 sierpnia na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu zapalono „Płomień Braterstwa” na grobie Antoniego Jarmaka, oficera Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej, który bronił Zamościa podczas wojny polsko-bolszewickiej oraz w czasie kampanii 1939 roku. Po II wojnie światowej był mieszkańcem Wrocławia.
Na Dolnym Śląsku znajdują się trzy mogiły żołnierzy Ukraińskiej Republiki Ludowej, w tym dwa we Wrocławiu i jeden w Ząbkowicach Śląskich. Antoni Jarmak, walcząc pod dowództwem gen. Marka Bezruczki, obronił Zamość przed Armią Konną Budionnego.
W uroczystości uczestniczył wnuk Antoniego Jarmaka, który pracuje jako wykładowca na wrocławskiej uczelni.
Biografia Antoniego Jarmaka
Antoni Jarmak urodził się 12 września 1900 roku w Krzywym Rogu, a zmarł 9 maja 1987 roku we Wrocławiu. Pochodził z kozackich rodów kubańskich i zaporoskich. Służył w Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej, biorąc udział w wojnie polsko-bolszewickiej, a także w II Pochodzie Zimowym armii URL.
Po wojnie osadzony został w obozie internowania i kontynuował edukację w Liceum im. Tarasa Szewczenki. Dzięki współpracy polsko-ukraińskiej, miał możliwość studiowania w polskich szkołach oficerskich. Po ukończeniu szkoły rozpoczął służbę w Wojsku Polskim, gdzie awansował do stopnia porucznika i brał udział w kampanii wrześniowej 1939 roku. Po wojnie został wzięty do niewoli przez Niemców, a po wojnie służył w Polskich Oddziałach Wartowniczych US Army.
Po powrocie do kraju w 1946 roku, mieszkał w Wrocławiu. W późniejszych latach był prześladowany przez służby bezpieczeństwa PRL, a pracę w zawodzie mógł podjąć dopiero po pewnym czasie. Do emerytury pracował w „Domu Książki”.