Paweł Kirschke rozpoczął swoją edukację na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej w 1974 roku, a od 1982 roku był związany z tą uczelnią jako pracownik. Angażował się w działalność naukową, dydaktyczną i projektową, a także aktywnie uczestniczył w życiu organizacyjnym Wydziału. W latach 2012–2014 kierował Zakładem Architektury Obiektów Społeczno-Usługowych, a od 1 stycznia 2020 roku do 30 września 2022 roku prowadził Katedrę Architektury Użyteczności Publicznej, Podstaw Projektowania i Kształtowania Środowiska.
Stopień doktora zdobył 29 czerwca 1993 roku, a habilitację uzyskał 29 czerwca 2016 roku. Od 2018 roku pełnił funkcję profesora uczelni.
Praktyka projektowa i wiedza ekspercka
Kirschke prowadził aktywną praktykę architektoniczną, mając na swoim koncie liczne projekty architektoniczno-budowlane, gdzie często pełnił rolę głównego projektanta. Uczestniczył w wielu konkursach architektonicznych, zdobywając nagrody i wyróżnienia za osiem ze współtworzonych projektów.
Do jego istotnych prac zaliczają się projekty wrocławskich domów handlowych Feniks, Złota Korona, Renoma, Dworca Głównego PKP, dawnej piekarni Mamut oraz Browaru Piastowskiego. Opracowywał również analizy dotyczące Pałacu Wallenberg-Pachaly we Wrocławiu, Domu Towarowego Bracia Jabłkowscy w Warszawie oraz Domu Medyków w Krakowie.
Był członkiem zespołu autorskiego Maćków Pracowni Projektowej, który brał udział w rewaloryzacji i rozbudowie Renomy. Wraz z Krystyną Kirschke przygotował ekspertyzy i wytyczne konserwatorskie dla Dworca Głównego we Wrocławiu. Kirschke Pracownia Projektowa działała również jako konsultant konserwatorski przy adaptacji dawnej piekarni Mamut na kompleks domów akademickich BaseCamp.
W latach 2017–2019 Kirschke pełnił także funkcję pełnomocnika Kanclerza Politechniki Wrocławskiej w trakcie przebudowy siedziby Wydziału Architektury.
Nauczyciel i mentor
Jego doświadczenie naukowe i praktyczne stanowiło fundament dla dydaktyki. Jego wykłady były oparte na rzeczywistych problemach projektu i realizacjach. Uczył studentów nie tylko o efektach, ale także o procesach od analizy problemu do jego rozwiązań.
Kirschke prowadził wykłady oraz studia projektowe, seminaria dyplomowe, praktyki i warsztaty, a także organizował wycieczki studialne i spotkania na realizowanych obiektach. Zajęcia prowadzone przez niego dawały studentom możliwość bezpośredniego poznania architektury poprzez przestrzeń i użytkowanie.
W ramach działalności dydaktycznej współpracował z uczelniami zagranicznymi, prowadząc praktyki i warsztaty z VUT w Brnie, Universität Konstanz, Technische Universität Graz, Technische Universität Braunschweig oraz Rotterdam Academy of Architecture and Urban Design. Organizował również zagraniczne wycieczki studialne, umożliwiające studentom badanie architektury w kontekście kulturowym.
Kirschke był promotorem 260 prac magisterskich i 55 inżynierskich. Jego zajęcia cieszyły się dużym zainteresowaniem, a studenci doceniali jego wiedzę i doświadczenie, a także szacunek dla ich autonomii.
Koledzy z Wydziału zaczynają wspominać go jako współpracownika, mądrego prowadzącego oraz uważnego mentora, który wspierał innych w ich rozwoju i oferował pomoc w trudnych sytuacjach, co zasługuje na uznanie.
Za swoją działalność Kirschke otrzymał m.in. Złotą Odznakę Politechniki Wrocławskiej w 1996 roku, Srebrny Medal za Długoletnią Służbę w 2009 roku, Złoty Medal za Długoletnią Służbę w 2020 roku oraz Medal Komisji Edukacji Narodowej. Otrzymał także wiele nagród od władz Wydziału oraz rektorów Politechniki Wrocławskiej, w tym dziesięć nagród Rektora.
Jego dorobek pozostanie obecny w książkach, publikacjach oraz realizacjach w Wrocławiu, a najważniejszym dziedzictwem pozostaną studenci, doktoranci i współpracownicy, których inspirował i wspierał.
W dniu 18 sierpnia 2026 roku o godz. 11:20 odbędzie się ceremonia pogrzebowa w kaplicy na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu.